नेपालको शिक्षा क्षेत्रमा अनलाइन र प्रत्यक्ष शिक्षणलाई संयोजन गर्ने मिश्रित शिक्षण पद्धति विस्तार हुँदै गएको छ। महामारीपछि सुरु भएको डिजिटल शिक्षण अभ्यास अहिले औपचारिक प्रणालीकै हिस्सा बन्न थालेको छ।
शैक्षिक संस्थाहरूले प्रविधिको प्रयोगमार्फत पाठ्य सामग्री, असाइनमेन्ट र मूल्याङ्कन प्रक्रिया डिजिटल बनाएका छन्। यसले विद्यार्थीलाई समय र स्थानको लचकता दिएको छ। साथै, स्रोत सामग्रीमा पहुँच बढेको र आत्मनिर्भर सिकाइको वातावरण सिर्जना भएको शिक्षाविद्हरू बताउँछन्।
तर, सबै विद्यार्थीका लागि समान डिजिटल पहुँच नहुनु ठूलो चुनौती हो। ग्रामीण क्षेत्रका विद्यार्थी, कमजोर आर्थिक अवस्था भएका परिवार र प्रविधिमा पहुँच सीमित समूह अझै पछि परेको देखिन्छ। यसले शैक्षिक असमानता बढ्ने जोखिम रहेको विज्ञहरूको चेतावनी छ।
शिक्षा विशेषज्ञहरूका अनुसार मिश्रित शिक्षण सफल बनाउन पूर्वाधार, शिक्षक तालिम र पाठ्यक्रम सुधार अनिवार्य छ। प्रविधि केवल सहायक उपकरण हो, शिक्षणको गुणस्तर मुख्य प्राथमिकता हुनुपर्ने उनीहरूको धारणा छ।
सन्तुलित र समावेशी दृष्टिकोण अपनाउन सके मिश्रित शिक्षण पद्धतिले नेपालको शिक्षा प्रणालीलाई आधुनिक र प्रतिस्पर्धी बनाउन सक्ने अपेक्षा गरिएको छ।
